Lucien Claessens Consultancy

Kennis of waanzin?

Geplaatst op door . In de categorie: trends, visie. Geen reacties op dit bericht.

Financiële dienstverleners moeten de zorgvuldigheid van hun dienstverlening garanderen. Doel ervan is om klanten te behoeden voor het nemen van onverantwoorde risico’s. Hoe dit moet staat gedetailleerd beschreven in het zogeheten klantzorgbeleid van de bank. In dat kader moeten adviseurs voldoen aan bepaalde deskundigheidseisen en moeten de financiële diensten op een transparante en begrijpelijke wijze aangeboden worden.

Slaan we te ver door?

Uiteraard onderken ook ik de noodzaak van een dergelijk beleid na alle uitwassen, maar steeds vaker bekruipt mij het gevoel dat we met zijn allen doorslaan. Zo had ik recentelijk iets uit te leggen aan een DGA die voor zijn bedrijf een financiering met een rentederivaat afsloot, ter bescherming tegen rentestijgingen. Vanuit de gedachte dat ondernemers omringd zijn met professionele adviseurs kon de leningovereenkomst met derivatencontract voor de bv – uiteraard na gedegen toelichting – relatief eenvoudig tot stand komen. So far so good. Gaandeweg het gesprek leek het ons goed idee om eenzelfde overeenkomst voor de privéfinanciering van het woonhuis af te sluiten. Je zou dan redelijkerwijze mogen veronderstellen dat we de DGA als vertegenwoordiger van zijn bedrijf dezelfde verstandelijke vermogens mogen toedichten als de DGA in hoedanigheid van privépersoon.

Andere regels voor zakelijk en privé

Niets is minder waar. Voor de wetgever gelden dan andere regels. De persoon in kwestie wordt van het ene op het andere moment volstrekt incapabel geacht om de consequenties van dit ‘complexe’ product te overzien. De DGA vond het maar raar dat de offerte en overeenkomsten voor een identiek product nou ineens werd uitgebreid met een aantal verklaringen waarin hij diende te bevestigen volledig op de hoogte zijn van alle mogelijke risico’s van een dergelijk product. Een soortgelijk verschijnsel deed zich in dit geval ook voor rondom het begrip ‘transparantie’. De tekstfrase waarin het totaalbedrag aan depotstortingen over dertig jaar wordt vermeld, kon ik maar moeilijk uitleggen. Dit in tegenstelling tot ‘oude’ hypotheekoffertes waar alleen de maandlast (bruto en netto) vermeld stond. Want alleen dat laatste was wat hem interesseerde, zo werd me verzekerd.

Vertrouwen moet weer de basis worden

Zo kan ik nog een aantal voorbeelden opnoemen, maar het punt dat ik wil maken, is dat het wellicht aanbeveling verdient om regelgeving omtrent zorgvuldigheid van dienstverlening iets meer te nuanceren en af te stemmen op de behoeften van de klant. De klant kan in een aantal gevallen naar mijn mening namelijk best zelf bepalen wat aan informatie nodig is om tot een goede risicoafweging te kunnen komen. Hoe het zover is gekomen? Appèl aan ethiek, moraliteit, reële waarde, oftewel ‘fatsoenlijk zakendoen’ bleek niet meer te werken. Hiermee hebben we, de goeden niet te na gesproken, de wetgever zelf er toe aangezet om alles vast te leggen in soms te complexe regelgeving. Ik hoop oprecht dat we ons als maatschappij snel hervinden om weer meer op vertrouwensbasis zaken te doen en te kunnen volstaan met richtinggevende kaders. Zo niet, dan zie ik het nog een keer gebeuren dat het ministerie van Volksgezondheid de detaillist zal verplichten mij een verklaring te laten ondertekenen waaruit blijkt dat ik begrijp hoeveel calorieën ik gedurende de rest van mijn leven wel niet binnenkrijg. Ik moet er niet aan denken. Kennis en waanzin dichter bij elkaar dan ooit?

Reacties - Geen reacties op “Kennis of waanzin?”

Er zijn nog geen reacties geplaatst...

Plaats een reacties




HTML5 Beschikbare tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>